Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011

Πνεύμα....

Πνεύμα μου εσύ, που σε σκεπάζει η ύλη
σπίθα από τ΄ Άγιο φως, σε προσκυνά ο νους
φυλακισμένο στέκεσαι, στης σάρκας τη Βαστίλη
Δάσκαλοι σε υμνήσανε
ο Ζαρατούστρας, ο Βούδας, ο Ιησούς.

m@gior
11.3.2011

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Παραλίγο Καθαρή Δευτέρα...

Όλα πια έχουν κάτι από παρά
στο παραπέντε κι η Πατρίδα
που τάγραψε ένα παρά
και τώρα ζει χωρίς ελπίδα.

Θυμήσου την παραπαιδεία
και την παραοικονομία
σε πιάνει πλέον αηδία
με όλη την παρανομία.

Παραπολιτική από αλήτες
και οι γνωστές παραπομπές
παρακατιανοί κι εμείς πολίτες
μας έχουνε στο βγες και μπες…

m@gior
5.3.2011

Τετάρτη 2 Μαρτίου 2011

Πορεία στο μηδέν...

Στην πορεία μου προς το απόλυτο μηδέν
άφησα φίλους, χρόνια τώρα πίσω
κι από το Δυτικό μέτωπο, νεώτερο ουδέν
τίποτε που ν’ αγαπώ η να μισήσω.

Κι αν αυτό δεν είν’ αφαίρεση μυαλού
πέστε μου εσείς που ξέρετε, τι είναι
με την Πατρίδα, ξεφτισμένη κουρελού
και με δουλειά, μόνο για το Θεαθήναι...

m@gior
3.3.2011

Τρίτη 1 Μαρτίου 2011

Οικουμενικός Ολετήρας...

Ελλάδα, χώρα μας μηδενική
πάλι θα έχεις εκλογές
σου στήνουν Οικουμενική
χωρίς πολλές επιλογές.

Κι ο αχταρμάς που θα καεί
για να ρθουν οι σωτήρες
φορούν κορώνα εσαεί
της χώρας ολετήρες*

m@gior
1.3.2011


* καταστροφείς

Τετάρτη 23 Φεβρουαρίου 2011

C' est finis

Λυπάμαι, η τριακονταετής κωμωδία έλαβε τέλος
το σκηνικό ξηλώστε το, στη χώρα της Παλλάδας
δανεικό ήταν το θέατρο και δανεικό το βέλος
που μπήξαν τα ημίψηλα στην πλάτη της Ελλάδας…..


m@gior
23.2.2011

Τα πέντε χιλιάδες κυβικά...

Σιδερένια τρόπαια, αήττητα
μιας Ελλάδας που έσβησε
αργοσκουριάζουν στ’ αζήτητα
θύματα, μιας παρτίδας που έκλεισε.

Θλιβερά, οι ιδιοκτήτες τους
τα χαιδεύουν κουνώντας το κεφάλι
τα σκεπάζουν στις κρύπτες τους
καλημερίζοντας το ανείπωτο χάλι…

m@gior
22.2.2011

Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2011

Στον Μιχάλη Σταματάκη

Ολημερίς με ένα καφέ κι ένα τσιγάρο
τρέξιμο ατελείωτο, κυνήγι για το τέλειο
κι έλεγες, παίδες - δεν φοβάμαι Χάρο
και πάντα γύρναγες τον πόνο μας σε γέλιο.

Και να, που σε προδίδει αυτό το σώμα
κι αφήνεις πίσω σου, όλους μας θυμωμένους
γιατί είναι άδικο να βρίσκεσαι στο χώμα
εσύ που βοήθησες, ανθρώπους πληγωμένους.

Ένα πιοτό και ένα ζεϊμπέκικο βαρύ
για σε Μιχάλη μου απόψε θα χορέψω
και άγγελο θα βάλω από ψηλά να σε θωρεί
γιατί τον ξαφνικό χαμό, ποτέ δε θα χωνέψω…

m@gior
31.1.2011