Δουβλίνα και Μαδρίτες

Δουβλίνα και Μαδρίτες
σαν τους μικρούς τερμίτες
σε κόψανε κομμάτια

Με μια σκληρή τανάλια
που κρύβουν τα κανάλια
σου βγάζουνε τα μάτια

Πετρέλαια και ακτές
σαν άλλοι πειρατές
στα παίρνουν για το χρέος

Και μένεις να κοιτάς
τι νόημα έχει να ρωτάς
που χάθηκε το κλέος….

m@gior
30.5.2013

Της εν πολλαίς αμαρτίαις... πολιτικής

Προδομένες ηγεσίες
πικραμένες ικεσίες
στα σκαλιά του χρήματος
ζητιανεύουμε.

Της πολιτικής το θαύμα
της ψυχής το τραύμα
υπαίτιοι ανομήματος
μετανιώνουμε.

Στέφανος εξ ακανθών
την βδομάδα των παθών
ανάσταση εκ μνήματος
προσβλέπουμε…

m@gior
30.4.2013 ( Μ. Τρίτη)

Στη γυναίκα

Πενήντα χρόνια κολλητοί
ψηλά πετάμε, αετοί
μα δεν κιοτέψαμε.

Όλη η ζωή μου, ένα εσύ
λίγο καφέ, λίγο κρασί
και ξεμπερδέψαμε…

m@gior
18.4.2013

Το Παγόβουνο

Ένα παγόβουνο η Ελλάδα
πάνω του, τρέχουμε εμείς
δίχτυ, μαζεύουμε καλάδα
στο τίποτα όλοι εκδρομείς.

Μέρα τη μέρα κυλά η ζωή
τη νύχτα ονειρευόμαστε
όσο υπάρχει αναπνοή
παλεύουμε, αγαπιόμαστε.

Τι νάναι άραγε σωστό
και ποιο νάναι το λάθος
δεν είναι σίγουρα γνωστό
της κόλασης το βάθος.

Μία ματιά και ένα χάδι
γητεύουν πάντα τη πληγή
σαν της ελιάς το άγιο λάδι
γλυκαίνει τη πικρή φυγή…


m@gior
17.4.2013

Doom στο Babyboom…

Θαρρώ πως ήρθε η σειρά μου
να φύγει αδιάβαστη η γενιά μου
πολλά είχαμε ,πολλά μας δώσανε
φαίνεται τώρα πως μετανοιώσανε.

Κόβουν συντάξεις , επικουρικά
κι εμείς κόντρα πιέσεις και ουρικά
να αντιδράσεις πλέον δεν μπορείς
πάλι καλά πού κατουρείς.

Σηκώστε όλοι τις μαγκούρες
δεν είμαστε γκρίζες φιγούρες
βάρος δεν θέλουμε να γίνουμε
μόνο να τρώμε και να πίνουμε…

(Σκ)άβε Καίσαρ θα φωνάξουμε
στον Μητσοτάκη όλοι να μοιάξουμε…

m@gior
11.4.2013


Η φωτογραφία μας…

Baby boomers : 1946-1964
Μια γενιά που γκριζάρει
Παγκόσμιο, το χρέος που αφήνει
Έζησε σε οικονομική ευφορία
ανάπτυξε την ατομικότητα και
Ύμνησε την νεότητα ( hippies)

Καλό Μήνα !

Γη της πικροδάφνης , της ελιάς
χώρα της αέναης πρωταπριλιάς

Γη του ξεπεσμού, της προδοσίας
χώρα της ατέλειωτης ανοησίας

Χρυσοκάνθαροι φίλοι
στηριγμένοι στ’ αχόρταγο…

m@gior
1.4.2013

ΕΛΛΑΣ ΛΙΜΠΕΡΤΥ

Γκρίζα μπογιά, βαμμένο ράδιο
το χειριστήριο χτυπάει ρυθμικά
είμαι καλά και στο τετράδιο
γράφει «απόπλους», στα Αγγλικά.

Στα ακουστικά, τελείες – παύλες
όλα, στ’ ασύρματου το αλφάβητο
πολιτικές, ειδήσεις φαύλες
χάνονται , στων νερών το άδυτο.

Ξένα λιμάνια, ξένες καρδιές
ότι αγαπώ θα μείνει πίσω
μέρες ατέλειωτες, σαν τις βραδιές
θα τόθελα, μα πως να γυρίσω..

Ναύτη μου, λύσε τα σχοινιά
δεν την μπορώ τη ζητιανιά….

m@gior
19.2.2013