Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

Στο Κρασάδικο του Στέφανου

Βουτώ τις τύψεις μου στη σάλτσα
τραγουδά η ψυχή μου φάλτσα
έναν αμανέ, στου Στεφανή το καπηλειό

Κρεμμύδι, Φάβα, ρεβίθια, σαλιγκάρια
γλεντάμε σαν σαράντα παλικάρια
και μας σερβίρει η ηρωίδα Βαγγελιώ

Μονάχος στα μωσαϊκά χορεύω
και στου ζεϊμπέκικου τα βήματα γυρεύω
της ζωής το νήμα, υφασμένο σ΄ αργαλειό

με κουρελού πολύχρωμη να μοιάζει
στα μάτια το Θεό να τον κοιτάζει
όταν σχολάσει κάποια μέρα το σχολειό…

m@gior

8.3.2010

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου