Τρίτη, 11 Οκτωβρίου 2011

Νερό πικρό…

Νερό πικρό…

Συμβόλαια βλέπω θανάτου
τυλιγμένα σε συσκευασία δώρου
έχασα πια την αίσθηση του χώρου
εκεί στα έγκατα του πάτου

Και ξάφνου, σα δώρο μικρό
η κάλπη μας φαντάζει σα λύση
του διψασμένου, στο στόμα η βρύση
μα το νερό, φαρμάκι πικρό.

Είμαστε όλοι παιδιά του Κάιν
κι όμως ποθούμε το καλό
μα το πετάμε δίχως σκέψη στο γιαλό
ας πούμε κάποτε και ένα Νάιν…

m@gior
5.10.2011

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου