Στην εποχή μου...

Σαν σήμερα έφυγαν οι Γερμανοί από την Αθήνα…

Στην εποχή μου,
το δίκιο φεύγει μετανάστης
η πείνα μπαίνει απ το παράθυρο
ήρθε στη χώρα ο δυνάστης
πονά η ενοχή μου.

Στην εποχή μου,
το σάπιο μας ακολουθεί
στη φυλακή στενάζει μόνο ο φτωχός
πολιτικό ρουσφέτι με ωθεί
στην αποχή μου.

Στην εποχή μου,
η συνείδηση έχει τιμή
Ευρώπη δίχως αρχηγό, με λογιστές
τραβάει κόκκινη γραμμή
στην αντοχή μου.

Στην εποχή μου,
φωνάζουν μοναχοί οι ποιητές
και στις πλατείες ψηφοφόροι
κυνηγούν σπιθαμιαίους θηρευτές
ιδού η κατοχή μου…

m@gior
12.10.2011

Τσε - Τσο

Στα νιάτα μου , ο Τσε καρφιτσωμένος
επάνω απ το κρεβάτι μου
τα μάτια του, δυο κάρβουνα που καίγανε στη χόβολη

Τώρα στα γηρατειά μου , ο Τσο γραβατωμένος
να βγάζω το γινάτι μου
βελάκια του πετάω, σαν δείχνει την Ακρόπολη…

m@gior
5.10.2011

Νερό πικρό…

Νερό πικρό…

Συμβόλαια βλέπω θανάτου
τυλιγμένα σε συσκευασία δώρου
έχασα πια την αίσθηση του χώρου
εκεί στα έγκατα του πάτου

Και ξάφνου, σα δώρο μικρό
η κάλπη μας φαντάζει σα λύση
του διψασμένου, στο στόμα η βρύση
μα το νερό, φαρμάκι πικρό.

Είμαστε όλοι παιδιά του Κάιν
κι όμως ποθούμε το καλό
μα το πετάμε δίχως σκέψη στο γιαλό
ας πούμε κάποτε και ένα Νάιν…

m@gior
5.10.2011

Βρέχει Μεσαίωνα…

Βρέχει Μεσαίωνα…

Ήρθανε τα δυσοίωνα
το είχαμε προβλέψει
βρέχει σκληρά Μεσαίωνα
και όποιος μας, αντέξει.

Μεσαίωνα έχει η καρδιά
αργεί η Αναγέννηση
το χιόνι πέφτει στα κλαδιά
κι η ξαστεριά ανάμνηση.

Βλέπω τοξότες σε γραμμή
να φτάνουν στην Αθήνα
θα ξεγεννήσει αίμα η μαμή
όπως τα χρόνια εκείνα…

m@gior
7.10.2011

Όποιος περνάει από δω…

Ανέμελα χορεύουνε, οι ξένοιαστες κυράδες
με δηθενιές και με ξανθά, γλεντάνε στις Κυκλάδες

Ελπίδα πια , δεν έμεινε καμία
κι όποιος περνάει από δω, μας ρίχνει κι από μία…

Νάναι καλά η πιστωτική, το διακοποδάνειο
άσε τους ξένους άρχοντες, να θέλουν το βιδάνιο

Τραγούδι στις ταβέρνες, τραγούδι στο ωδείο
κι όποιος περνάει από δώ, μας ρίχνει κι από δύο…

Και τώρα πουρθε ο δοσατζής, θα δώσουμε πετρέλαιο
το μέλλον δεν απασχολεί, μας σώζει ένα ευχέλαιο

Αρχαίοι Έλληνες εμείς, τους πήραμε την Τροία
κι όποιος περνάει από δω, μας ρίχνει κι από τρία…

m@gior
13.9.2011

Mίζερα χρόνια…

Στα μίζερα τα χρόνια , τα δικά μας
δεν νοιάζονται πια για ποιητές
το πάνω χέρι, το έχουν διοικητές
αυτοί σκορπούν τα έρμα μερτικά μας…

Διαβάζω μοναχά παλιές εφημερίδες
πάντα μιλούν για γεγονότα τραγικά
το ρύζι βαφτίζουν κρέας, μαγικά
και το μοιράζουν στα συσσίτια μερίδες…

Στα μίζερα τα χρόνια , τα δικά μας
δεν νοιάζονται πια για ποιητές
αυτοί πια φύγανε στο Όρος ασκητές
και άλλοι μείνανε να τρων τα σωθικά μας…

m@gior
15.7.2011

Εμείς, το 80 επιδρομείς...

Καλώς τους !
(ανοίξτε τα μεγάφωνα …)

Εμείς, του 80 επιδρομείς, αχρείοι εξαρχής
εκτός του δομημένου κόσμου εμείς,
ανήθικοι διαρκώς, με τέτοιο καθεστώς
αναίσχυντο δυστυχώς.

Εμείς,

Εμείς, παιδιά μιας συνταγής, παράλογα αρπαχτής
με ονειροταγές ανατροπής,
και μιας ζωής ρηχής και συνθηματικής,
εμείς οι επιδρομείς.


Χρονιές, τα ΜΑΤ και οι φωτιές,
στο Σύνταγμα κλωτσιές και της μικρο-πολίτευσης φωνές,
αυτού του εμετού, του αντιλαϊκού
του νέο- εγωισμού.

Εμείς,

Εμείς, παιδιά της αραχτής, το έντεκα παχύς,
με καταθέσεις έξω, ευτυχής
που ήρθαν ξαφνικά, με Ολυμπιακά,
το απόλυτο πορνό.

Φονιάς, βραδιές μιας συννεφιάς, ο φόβος της σκιάς,
σ αυτή την εποχή, ή μιλάς
της κάθε μιας γενιάς, ή παραγράφεις
και σιωπάς.

Αλλού, το θέμα ήταν αλλού
κι ο πόθος πλουτισμού, ωραίου ίσως, μα όχι ικανού
να κάνει την αρχή, για πίστη Ελληνική
εκεί ήμασταν λειψοί.

Σχεδόν εξήκοντα ετών, με μπλοκ επιταγών
χωρίς κανένα αντάλλαγμα, απών
στη γη του κορεσμού, τους τίτλους τ΄ουρανού
το αίμα του Λαού….

m@gior
11.7.2011

Υ.Γ. Γραμμένο πάνω στο υπέροχο τραγούδι του Διονύση Σαββόπουλου
« Εμείς του εξήντα οι εκδρομείς»….