Αφίλητη θάλασσα

Θάλασσα παντοκράτειρα
πως μοιάζεις με γυναίκα
τα κύματά σου άπειρα
κι εντολές σου δέκα.

Το μπλε σου το δανείστηκες
στεριές σου δίνουν σχήμα
κανένα δεν παντρεύτηκες
δεν είσαι ναύτη κτήμα.

Θυμώνεις στα καμώματα
του πονηρού Αιόλου
τα πλοία που σε σεργιανούν
δεν σκέφτηκες καθόλου.

Στολίζεσαι με δειλινά
χαϊδεύεις τ΄ ακρογιάλια
κι όποιος σε ξέρει αληθινά
λατρεύει τα κοράλλια…

m@gior
28.3.2012

Εμπνευσμένος Λαός

Χωρίς σύστημα, μόνο εμπνεύσεις
οι επιτυχίες μας είναι σπάνιες
ζούμε πικρές απογοητεύσεις
κι οι τιμωρίες μας, ουράνιες.

Κάποιοι με πίστη του Λουθήρου
παλεύουν για ότι σχεδιάζουν
και με τις ευχές του κλήρου
νέες πατρίδες ετοιμάζουν

Δείτε κι αυτούς τους Σάξονες
άριστοι είναι στην ανάλυση
των όπλων τους οι άξονες
των Γότθων φέρνουν την διάλυση

Χωρίς εμπιστοσύνη για ότι είναι
Δημόσιοι άνδρες λαϊκίζουν
διάλογοι στο Θεαθήναι
κρέας τις μηχανές ταΐζουν.

Μην περιμένεις μια συγγνώμη
από κοινούς απατεώνες
δεν χόρεψε άδικα η Σαλώμη
έτσι συμβαίνει στους αιώνες...

m@gior
11.3.2012

Λόγοι του Στέλιου Ράμφου, γραμμένοι με ποιητική πέννα *

Του πεζοδρόμιου ο νόμος ο σκληρός…

Του πεζοδρόμιου ο νόμος ο σκληρός
σαν χωροφύλακας κοιτάζει
θέλω να κρυφτώ μα η τέντα στάζει
μέρες ανήλιες και ο καιρός πικρός.

Φταίω μου λένε, μα θα τ’ αρνηθώ
που έφυγε η ελπίδα απ τη χώρα
ξένα δανεικά πληρώνω τώρα
κρύο απόψε και δεν θα κοιμηθώ.

Νηστικός θα ξαγρυπνήσω
απόκριες, κάποιοι ντυμένοι αρλεκίνοι
ξένοιαστοι περνούν, δεν φταίνε εκείνοι
που εγώ δεν έχω τσιγάρο να καπνίσω…

m@gior
21.2.20112

Ειδήσεις

Δεν ακούω πια ειδήσεις
μοιάζουν με στημένο σκηνικό
συμπλοκή της Άγριας Δύσης
που πάντοτε νικά το ιππικό.

Βλέπω βαρβάρους να μας λένε
τι είναι λάθος, τι είναι ηθικό
ποιός νοιάζεται όσους κλαίνε
ακούμε μόνο τον ξένο ειδικό.

Δεν φταίνε αυτοί, εμείς τα φταίμε
τα κάναμε γαρύφαλλα και τώρα κλαίμε.

Μας ζόρισαν, αγοράσαμε
πάντα με τ’ αζημίωτο
οι τόκοι τους μας κάνουνε
τώρα, τον βίο αβίωτο.

Δεν φταίνε αυτοί, εμείς τα φταίμε
μαζί τα φάγαμε , μόνοι μας κλαίμε…

m@gior
29.2.2012

Το χαρτοκούτι...

Στα σκαλιά του μετρό αραγμένο
τις κρύες νύχτες του χειμώνα
μικρό βραβείο σκληρού αγώνα
σκεπάζεις κορμί αγχωμένο.

Ολημερίς με το χέρι απλωμένο
στη τσέπη δυο ευρώ όλα κι όλα
στην ουρά απ το πρωί για φρατζόλα
το παλτό από καιρό ξηλωμένο.

Λένε, μπήκανε στη χώρα δις
και τα χρωστώ τώρα εγώ
έχω ένα μήνα να δω φρέσκο αυγό
εσύ λες πως πεινάς, εγώ να δεις.

Με τις λίμο γυρνούν αγχωμένοι
να προλάβουν ότι αρπάξουν
και κοπάνα μετά να αράξουν
από φαί και λεφτά γκαστρωμένοι.

Μια σπίθα τρεμοπαίζει στα βάθος
δεν είναι του τούνελ η έξοδος
ούτε του τραίνου η έφοδος
είναι το φυτίλι που καίει το πάθος….

M@gior
7.2.2012

Οίκος απωλείας…

Το χειροκρότημα ακόμη ηχεί
σ αυτόν τον οίκο απωλείας
και της αλήθειας η αποχή
τα κέρδη γεύεται της λείας.

Στο στόμα, ανήμπορη λύσσα
κι η χειροπέδη σφίγγει το χέρι
παλιάτσος, στέκει η αφίσα
της πλατείας, φυσάει τ αγέρι.

Τα όνειρα δεν ήτανε αγνά
ξύπνησαν τους διαβόλους μας
μας δώσαν νύχτα και στεγνά
όλοι τους, όλους μας….

m@gior
23.1.2012

Τίποτα δεν είναι δεδομένο…

Τίποτα στη ζωή, δεν είναι δεδομένο
κοίταξε γύρω σου, τον κόσμο πως αλλάζει
από Παράδεισος με Κόλαση πως μοιάζει
πορεία στα τυφλά, που λέμε πεπρωμένο.

Όσο η γη ακούραστη γυρίζει
αλήθειες να ζητάς , αυτό μόνο αξίζει.

Σκληρές αλήθειες τα παιδιά, μας ρίχνουν τώρα
και μείς φωνάζουμε, τα τζάμια να μην σπάνε
πολλά τα λάθη μας, πληγές είναι πονάνε
το μέλλον παρασύρθηκε, στη πρώτη μπόρα.

Την τύχη μας, στα χέρια μας κρατάμε
πρέπει ν αλλάξουμε, ότι δεν αγαπάμε.

Το ροζιασμένο χέρι μου, κράτα το σφιχτά
βλέπω τη θύελλα, όλο να μας ζυγώνει
χωρίς πορεία, ούτε ναύτη στο τιμόνι
σαλπάρουμε απόψε, μαζί στ ανοιχτά…

m@gior
10.1.2012 - ( σε 13τρισύλλαβο τα κουπλέ για γούρι)